verhaal van

Gerty

Ger­ty

Ver­pleeg­kun­di­ge Thuis­zorg

In de thuis­zorg kan ik er zelf voor zor­gen dat ik mijn tijd bij de cli­ënt thuis zo op­ti­maal mo­ge­lijk be­nut

Na 25 jaar zie­ken­huis­er­va­ring als ver­pleeg­kun­di­ge, heb ik twee en half jaar ge­le­den de switch dur­ven ma­ken naar de thuis­zorg. Dit heeft me meer rust en re­gel­maat ge­ge­ven. In de thuis­zorg kan ik er zelf voor zor­gen dat ik mijn tijd bij de cli­ënt thuis zo goed mo­ge­lijk be­nut.

Het wer­ken in de thuis­zorg is zeer af­wis­se­lend. Ik be­zoek ou­de­re men­sen, maar ook jon­ge­ren. Ze heb­ben al­le­maal hun ei­gen ver­haal en in­di­ca­tie. Daar­om is de tijd bij de ene cli­ënt lan­ger en bij de an­der kor­ter. Je bouwt een per­soon­lij­ke band met ie­mand op als je er lan­ge­re tijd komt. Zo heb­ben vaak cli­ën­ten de deur al voor je open, en zijn ze blij als je er weer bent. Een praat­je kun­nen ma­ken en in­te­res­se to­nen van wat ze heb­ben mee­ge­maakt wordt dan ook erg ge­waar­deerd.

Ik kom bij cli­ën­ten thuis voor dia­be­tes­zorg, wond­zorg, sto­ma­zorg, pal­li­a­tie­ve zorg, maar ook het ge­ven van in­jec­ties, son­de­voe­ding en an­de­re ver­pleeg­tech­ni­sche han­de­lin­gen be­ho­ren tot mijn ta­ken­pak­ket. Ik zie daar­naast ook dat pa­ti­ën­ten te­gen­woor­dig steeds snel­ler uit het zie­ken­huis wor­den ont­sla­gen na bij­voor­beeld een ope­ra­tie. Waar­door het be­sef, en pro­ces van ac­cep­ta­tie en het om­gaan met pas thuis be­gin­nen. Ook daar on­der­steu­nen mijn col­le­ga's en ik bij, met een stuk­je be­ge­lei­ding en in­zet van even­tu­e­le hulp­mid­de­len.

Mijn werk geeft mij vol­doe­ning en waar­de­ring, om­dat je echt iets voor een an­der kunt be­te­ke­nen. En dat doe ik sa­men met een team van fij­ne col­le­ga's. We zijn wel al­le­maal zelf­stan­dig op pad, maar we kun­nen el­kaar al­tijd be­rei­ken om even te over­leg­gen of el­kaar te hel­pen.