verhaal van

Harrie en Rennie

Har­rie en Ren­nie

Vrij­wil­li­gers Woon­zorg­cen­trum Hor­ne­hoof

Ik wil­de graag te­rug naar de ba­sis en con­tac­ten leg­gen met men­sen

El­ke don­der­dag gaan Har­rie en Ren­nie sa­men van­uit Ne­der­weert met de fiets naar zorg­cen­trum Hor­ne­hoof, waar ze bei­den met veel ple­zier als vrij­wil­li­ger werk­zaam zijn.

Har­rie (70 jaar): "Toen ik 60 werd ben ik ge­stopt met wer­ken. Mijn baan als zaak­voer­der van een win­kel bracht veel ver­ant­woor­de­lijk­heid met zich mee. Ik wil­de graag te­rug naar de ba­sis en con­tac­ten leg­gen met men­sen. In 2010 ben ik ge­start als vrij­wil­li­ger in zorg­cen­trum Ver­vers­hof en bij PSW. Het con­tact met de­men­te­ren­den en men­sen met een ver­stan­de­lij­ke be­per­king boeit me tot de dag van van­daag en geeft me veel vol­doe­ning."

Ren­nie (68 jaar): "Op het mo­ment dat Har­rie met pen­si­oen ging, was ik nog vol­op aan het werk als re­cep­ti­o­nis­te in de ver­ze­ke­rings­bran­che. Ik leer­de de zorg in de­ze pe­ri­o­de van dicht­bij ken­nen toen mijn moe­der, die de­men­te­rend was, werd op­ge­no­men in zorg­cen­trum St. Jo­seph. Als man­tel­zor­ger was ik 4 jaar nauw be­trok­ken bij het wel en wee op de af­de­ling waar mijn moe­der woon­de. Hier­voor had ik nooit kun­nen den­ken dat ik af­fi­ni­teit zou heb­ben met de ou­de­ren­zorg. Ik had meer in­te­res­se in het or­ga­ni­se­ren en re­ge­len van din­gen."

Har­rie: "Ik ben op­ge­groeid met een broer met een ver­stan­de­lij­ke be­per­king, en heb veel van hem en van de ou­de­ren in het zorg­cen­trum ge­leerd, na­me­lijk con­tact leg­gen op ge­voel en je ver­plaat­sen in de leef­we­reld van de an­de­re per­soon. Ik was in die pe­ri­o­de ook ge­start als vrij­wil­li­ger in St. Jo­seph en in 2016 werd ik ge­vraagd om een groep­je ou­de­ren te be­ge­lei­den in woon­zorg­cen­trum Hor­ne­hoof. Ook zoch­ten ze gast­vrou­wen en -he­ren in de ont­moe­tings­ruim­te 't Gaf­fel. Dat leek me iets voor Ren­nie."

Ren­nie: "Toen ik met pen­si­oen ging, had ik al heel snel door dat ik niet thuis wil­de blij­ven. Toen Har­rie thuis­kwam en mij vroeg of gast­vrouw iets voor mij was, was ik di­rect en­thou­si­ast. Mo­men­teel werk ik er al twee jaar met veel ple­zier en on­der­steun ik in de buf­fet­werk­zaam­he­den en be­die­ning. Har­rie en ik wer­ken op de­zelf­de dag en het is heel leuk om hem en zijn col­le­ga-vrij­wil­li­ger en het groep­je ou­de­ren te ver­wen­nen met een kop­je kof­fie. Ik zie Har­rie ge­nie­ten van zijn werk, en daar word ik ook blij van."

Har­rie "On­ze agen­da is er niet min­der druk op ge­wor­den sinds we met pen­si­oen zijn. Naast vrij­wil­li­gers­werk be­ste­den we on­ze tijd aan on­ze 4 klein­kin­de­ren. Heer­lijk wan­de­len en fiet­sen. We ho­pen dat we de­ze be­zig­he­den nog lang sa­men mo­gen be­le­ven."