verhaal van

Ilse

Il­se

Me­de­wer­ker Wel­zijn

Mu­ziek zorgt er­voor dat ze weer ge­mak­ke­lijk con­tact ma­ken met zich­zelf en an­de­ren

Laatst sprak ik de echt­ge­noot van een vrouw met de­men­tie die hier woont. Door de ziek­te is het voor hem moei­lijk met haar te com­mu­ni­ce­ren. Als me­de­wer­ker wel­zijn be­steed ik aan­dacht aan mu­ziek en dat heeft het echt­paar enorm ge­hol­pen. Door mu­ziek kan hij weer even con­tact ma­ken met haar zo­als ze vroe­ger was, ver­tel­de hij. Dat geeft mij zo'n kick.

Ik ben van oor­sprong mu­ziek­the­ra­peut en heb ge­werkt bij een stich­ting voor men­sen met een ver­stan­de­lij­ke be­per­king. Sinds ne­gen jaar werk ik met ou­de­ren. Mu­ziek zorgt er­voor dat ze weer ge­mak­ke­lijk con­tact ma­ken met zich­zelf en an­de­ren. Er is al­tijd wel een lied­je waar­mee je kunt aan­ha­ken op het ge­moed of de ge­schie­de­nis van ie­mand.

Niet al­leen mu­ziek, maar ook mijn clown helpt con­tact te ma­ken met de ou­de­ren. Het is ver­ba­zing­wek­kend hoe be­wo­ners re­a­ge­ren op ie­mand met een rood neus­je en hoed­je op. Ik denk dat mijn be­na­de­ring ze het ge­voel geeft dat al­les mag: dan­sen, zin­gen, la­chen en hui­len. Het werkt be­vrij­dend als je je­zelf mag zijn.