IK ZORG

Pu­blieks­cam­pag­ne 'IK ZOR­G'

De sec­tor zorg en wel­zijn heeft de ko­men­de ja­ren veel ex­tra men­sen no­dig. Dat be­te­kent dat meer men­sen moe­ten kie­zen voor een loop­baan in de zorg en de­ze ook blij­ven voort­zet­ten. Veel men­sen heb­ben een on­dui­de­lijk beeld over wat wer­ken in zorg en wel­zijn be­te­kent en wel­ke men­sen daar­voor ge­schikt zijn. We wil­len graag men­sen bui­ten de sec­tor la­ten zien dat wer­ken in de zorg en wel­zijn veel kan­sen en mo­ge­lijk­he­den biedt. Daar­om start de sec­tor Zorg en Wel­zijn (sa­men met het mi­nis­te­rie Volks­ge­zond­heid, Wel­zijn en Sport (VWS) de lan­de­lij­ke pu­blieks­cam­pag­ne 'IK ZORG.'

Men­sen uit de zorg aan het woord

Met de slo­gan 'IK ZORG.' ver­tel­len men­sen uit di­ver­se zorg- en wel­zijns­or­ga­ni­sa­ties wat ze doen, waar ze trots op zijn en wat ze wil­len dat an­de­ren we­ten over wer­ken in zorg en wel­zijn. Zij la­ten zelf zien hoe mooi, breed, di­vers, uit­da­gend en span­nend het werk is. De di­ver­si­teit is groot: jong, oud, vrou­wen, man­nen, met ver­schil­len­de cul­tu­re­le ach­ter­gron­den, di­ver­si­teit in op­lei­ding, be­roep et ce­te­ra.

Me­de­wer­kers van Land van Hor­ne met bij­zon­de­re ver­ha­len

Ook Stich­ting Land van Hor­ne is nauw be­trok­ken bij de­ze cam­pag­ne. In de zo­mer is er een mo­bie­le fo­to­stu­dio ter plaat­se ge­weest en heb­ben on­ze col­le­ga's Henk, Il­se, Joy­ce, Evie en Lies op de fo­to ge­zet. Zie on­der­staand het re­sul­taat met prach­ti­ge fo­to's en bij­zon­de­re ver­ha­len waar we trots op mo­gen zijn.

 

Het verhaal van

Ilse
Il­se
Me­de­wer­ker wel­zijn

Laatst sprak ik de echt­ge­noot van een vrouw met de­men­tie die hier woont. Door de ziek­te is het voor hem moei­lijk met haar te com­mu­ni­ce­ren. Als me­de­wer­ker wel­zijn be­steed ik aan­dacht aan mu­ziek en dat heeft het echt­paar enorm ge­hol­pen. Door mu­ziek kan hij weer even con­tact ma­ken met haar zo­als ze vroe­ger was, ver­tel­de hij. Dat geeft mij zo'n kick.

Lees meer...

Het verhaal van

Evie
Evie
Wijk­ver­pleeg­kun­di­ge

Dit werk raakt me. Ik doe het met een lach en een traan. Als wijk­ver­pleeg­kun­di­ge in de thuis­zorg bouw ik een band met mijn cli­ën­ten op om­dat ik ze lan­ge­re tijd volg. Vaak wil­len men­sen tot het laatst toe thuis blij­ven wo­nen en ik be­ge­leid ze daar­bij. Soms is dat best emo­ti­o­neel.

Lees meer...

Het verhaal van

Lies
Lies
Ver­pleeg­kun­di­ge

Ik ben 72 jaar en werk nog steeds in de zorg. Of­fi­ci­eel ging ik vijf jaar ge­le­den met pen­si­oen, maar ik ben nooit ge­stopt met wer­ken. Als ver­pleeg­kun­di­ge houd ik me voor­al be­zig met de da­ge­lijk­se ver­zor­ging van men­sen. Vol­gens mijn con­tract doe ik dat vier uur per week, maar soms werk ik wel 30 of 40 uur om al­le ga­ten op te van­gen in het roos­ter. Een sport­school heb ik dus niet no­dig.

Lees meer...

Het verhaal van

Henk
Henk
Team­lei­der ho­re­ca

Ik ben team­lei­der van drie voe­dings­dien­sten in ver­zor­gings­hui­zen. Dat be­te­kent dat wij het eten voor cli­ën­ten ver­zor­gen. Daar­naast ko­men er men­sen uit de om­ge­ving en het dorp bij ons langs. Ze eten graag bij ons en wij vin­den het be­lang­rijk on­ze res­tau­rants een buurt­func­tie te ge­ven.

Lees meer...

Het verhaal van

Joyce
Joy­ce
Er­go­the­ra­peut en pro­ject­lei­der Hun­ting­ton

Van­uit mijn per­soon­lij­ke si­tu­a­tie heb ik in de loop der ja­ren steeds meer in­te­res­se ont­wik­keld voor men­sen met de ziek­te van Hun­ting­ton, een er­fe­lij­ke her­sen­ziek­te. Ik wil graag be­rei­ken dat men­sen over­al in de pro­vin­cie de juist zorg we­ten te vin­den en krij­gen. Als pro­ject­lei­der Hun­ting­ton ben ik me­de ver­ant­woor­de­lijk voor het op­zet­ten van een ken­nis­cen­trum voor de­ze doel­groep.

Lees meer...